خود ، و باز كند بر تو باب آمرزش خود را ؛ زيرا كه هرگاه حقّ عزّ و جلّ خلقت فرمايد « اضعاف مضاعف » « 23 » از آنچه آفريده است از عالم و آدم تا سرمد ابد كه انقطاع ندارد ، هرآينه در نزد او يكسان است كه كافر شوند به او بالتّمام يا اقرار به وحدانيّت او بنمايند ؛ پس نيست از عبادت خلق از براى حقّ تعالى مگر اظهار كرم و قدرت ؛ از بزرگى منقول است كه شبى از نماز خفتن تا سحرگاه بر سر انگشتان پاى ايستاده و در نماز بود ، خادمى كه داشت آن حالت را مشاهده مىكرد و مىديد كه با ارتعاش اعضاء ، خون از ديده مىبارد ، ديد در وقت سحرگاه يك‌دفعه گفت : اللّه و بىهوش شد و بيفتاد و خون از او روان شد ، بامداد كه به هوش آمد به نزديك او رفت ، پرسيد كه اين چه حال بود ؟ گفت : ندائى به گوش من رسيد كه تو كيستى كه حديث و طاعت ما كنى ؟ پس نظر كن ، اين عبد ضعيف و فقير با نيستى و عجز ذاتى مىخواهد در عبادت سلطان قوىّ و غنىّ حقيقى ، خود را جلوه دهد و شعور به نيستى ذاتى خود كه عبادت واقعى است ندارد . فعلىهذا عمل عبد و معرفت او قاصر است از جلالت و قدرت و كرم و غناى پروردگار ، و شايستهء حضرت او نيست . پس بگردان حياء را رداء « 24 » و خرقهء خود و عجز را ازار « 25 » خود ، و داخل شو با تلبّس « 26 » بعجز و رداء حياء و ساير صفات سابقه در تحت پردهء سلطنت حقّ جلّ و علا ، وقتى كه ترا با اين عجز و مذلّت و صفات عبوديّت شناخت ، غنيمت عطا مىكند ترا به فيوضات و فايده‌هاى ربوبيّت خود ؛ زيرا كه فيض ربوبيّت به ازاء عبوديّت است بدون اكتساب

--> ( 23 ) - چندين برابر ( 24 ) - روپوش يا بالاپوش ( 25 ) - زيرپوش آنچه موجب ستر عورت مىشود . ( 26 ) - لباس پوشيدن